Hirudoterapia – terapia pijawką lekarską

Metoda ta znana była już starożytnym, jednak dzisiejsze wskazania do stosowania pijawek znacznie różnią się od tych dawnych. Wbrew powszechnemu przekonaniu istota działania hirudoterapii polega nie na upuście krwi z organizmu dawcy, ale na wydzielanych w trakcie ssania krwi tzw. hirudozwiązkach, czyli substancjach wydzielniczych gruczołów ślinowych pijawek. Hirudozwiązki uruchamiają zaprogramowane w organizmie naturalne procesy regeneracji i naprawy, zaburzone w swoim działaniu przez czynniki zewnętrzne, wywołujące określone reakcje negatywne w organizmie. W jednych przypadkach zmniejszają skutki, a w innych eliminują przyczyny.

Naturalna i bezpieczna

Jest to metoda całkowicie bezpieczna, do tej pory nie stwierdzono żadnych skutków uboczych jej stosowania, a stanowi skuteczną terapię m.in. wszelkich chorób naczyń krwionośnych (nadciśnienie, zapalenie mięśnia sercowego, żylaki), reumatycznych, schorzeń neurologicznych, ginekologicznych, urologicznych i wielu innych.

Hirudo medicinalis – pijawka lekarska

Pijawka lekarska pobudzała ludzką wyobraźnię już od ponad dwóch tysięcy lat (pierwsze zapisy dalekowschodnie). Bliski kontakt pijawek z ludźmi wywoływał różne symbiotyczne relacje, dzięki którym zwierzę znalazło swoje miejsce w historii medycyny i kulturze człowieka. Dzisiejsze wskazania do stosowania pijawek znacznie odbiegają od stosowanych dawniej, jak również sama pijawka odbiega od tych stosowanych w czasach starożytnych.

Współczesną nazwę gatunkową Hirudo medicinalis wprowadził w roku 1758 szwedzki botanik, lekarz i zoolog Karol Linneusz. W leczeniu pijawkami stosuje się gatunki:

  • Hirudo medicinalis, sklasyfikowane w roku 1758,
  • Hirudo verbana, sklasyfikowane w roku 1820,
  • Hirudo orientalis, sklasyfikowane w roku 2005.

Istota działania hirudoterapii polega nie na upuście krwi z organizmu dawcy (jak dawniej sądzono), ale na wydzielanych w trakcie ssania krwi hirudozwiązkach, czyli substancjach wydzielniczych gruczołów ślinowych zwierzęcia.

Dotychczas odkryto ok. 115 związków gruczołów ślinowych, ale sklasyfikowano tylko około 60. Dokładne poznanie hirudozwiązków i sposobu ich działania otwiera potężne możliwości terapeutycznego ich zastosowania. Najważniejsze z nich to:

  • związki znieczulające,
  • substancje rozszerzające naczynia krwionośne,
  • enzym hialuronidaza – jeden z ważniejszych antykoagulantów – utrudniają lub uniemożliwiają krzepnięcie krwi,
  • hirudyna – enzym hamujący układ krzepnięcia krwi,
  • egliny – substancje silnie hamujące stany zapalne (ważne w traumatologii i chirurgii),
  • substancje zabijające różne patogeny – czynniki chorobotwórcze – lub osłabiające ich działanie.

Zastosowanie

Pijawki lekarskie z powodzeniem stosuje się w terapiach m.in.:

Czytaj więcej…

  • Chorób naczyniowych:
    • choroba niedokrwienna serca,
    • zapalenie mięśnia sercowego,
    • stan przed i po zawale mięśnia sercowego,
    • nadciśnienie tętnicze,
    • migreny,
    • żylaki kończyn dolnych.
  • Chorób układu ruchu:
    • choroba reumatyczna,
    • choroba zwyrodnieniowa stawów i kości,
    • zapalenie stawów.
  • Chorób neurologicznych:
    • encefalopatia nadciśnieniowa (uszkodzenie mózgu na skutek nadciśnienia),
    • niedowłady i zespoły uciskowe nerwów obwodowych,
    • objawy wstrząśnienia i stłuczenia mózgu,
    • choroba Parkinsona i Alzheimera.
  • Chorób ginekologicznych:
    • zapalenie przydatków,
    • policystyczność jajników,
    • bezpłodność,
    • fibromięśniaki i fibrogruczolaki macicy.
  • Chorób przewodu pokarmowego:
    • przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy,
    • zapalenie pęcherzyka żółciowego,
    • zapalenie trzustki,
    • przewlekłe zapalenie wątroby bez zaburzeń krzepliwości.
  • Chorób urologicznych:
    • nadciśnienie nerko pochodne,
    • zapalenie pęcherza moczowego,
    • gruczolak prostaty,
    • objawy przewlekłej niewydolności nerkowej,
    • naczyniopochodne zaburzenia potencji.

A także wielu innych dziedzinach medycyny.

Pamiętać należy jednak, że hirudoterapia nie jest alternatywą dla medycyny klasycznej, a jedynie jej uzupełnieniem. Nie jest również panaceum na wszystkie schorzenia, ale tam gdzie może być stosowana osiąga zdumiewające efekty.

W USA, Niemczech czy Anglii hirudoterapia jest uznana za usługę medyczną i stosowana w szerokim zakresie.

W Polsce niekwestionowanym autorytetem hirudoterapii jest dr n.med. Maciej Paruzel, absolwent Rosyjskiej Akademii Hirudoterapii w Sankt Petersburgu, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Hirudoterapeutycznego oraz członek Brytyjskiego Towarzystwa Hirudoterapeutycznego od 1996 roku pracujący w Ośrodku Replantacji Kończyn, Mikrochirurgii, Chirurgii Ręki i Chirurgii Ogólnej w Szpitalu im. św. Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy, u którego również przeszedłem szkolenie specjalistyczne. Jest on współautorem pierwszej w Polsce transplantacji kończyn, a także pierwszej w Europie replantacji palców u 5-latka.

Osoby zainteresowane tą metodą zapraszam do kontaktu.